Música Llanera de Colombia
Waar zit de flamenco in de muziek van de Orinoco-vlaktes tussen Colombia en Venezuela? In de virtuoos swingende snaren, de snelle syncopen, de tegenritmes. En in de ‘zapateado’, de snelle voetendans, die het flamencovoetenwerk in herinnering roept. De bewoners van de vlaktes -los llanos-  langs de Orinocorivier, zijn meest veeboeren en stammen af van de Spaanse kolonisten, Afrikaanse slaven en de oorspronkelijke Indiaanse bevolking.

Deze versmelting vertaalt zich muzikaal in de joropo, een vermenging van die drie culturen. De joropo is een van de bekendste genres uit de música llanera, de muziek van de vlaktes. De joropo lijkt op een wals, die opeens opzwiept tot niet bij te benen ritmes. Joropo betekent ook het feest zelf waar gedanst en gespeeld wordt, met de arpa llanera (harp), bandola en cuatro (kleine gitaren) maracas (sambaballen) en bas. Cimarrón, het septet van harpist en componist Carlos Rojas is een van de beste llanera-groepen uit Colombia. Hun album ‘Sí Soy Llanera’ op het prestigieuze Smithsonian label werd genomineerd voor een Grammy.

‘Cimarrón’, is een negerslaaf die de plantages ontvluchtte en verscholen in de bergen een vrij bestaan leidde. De Flamencobiënnale laat graag de vrijheid van de muzikale bewegingen zien tussen snaren uit Spanje en van overzee, met ensembles die ieder op hun eigen manier met hun rijke muzikale traditie experimenteren zoals Cimarrón, Ultra High Flamenco, UHF, die in Lantaren-Venster in een dubbelprogramma swingend naast elkaar staan en in het Bimhuis op dezelfde dag.

Muziek: El Gaván Restiao

Muziek: Llanero, Sí, Soy Llanero (Plainsman, Yes, I Am a Plainsman)

Carlos Rojas Hernández - harp
Anaveydober Ordóñez Triana - zang, dans
Pedro Rey Rojas - cuatro
Hugo Molina Martínez - bandola llanera
Carlos López Roa - bass
Jorge Mesa Pedraza - percussie, dans
Jhon Onofre Cartagena - zang, percussie
Oscar Oviedo Osorio - percussie, zang, dans